سنی
زبان مبدأ: فارسی
/seni /
- صفت بلند مرتبه، عالیمقام. رفیع، عالی. والا.
- صفت (ادیان): پیرو سنت پیغمبر اسلام، و در اصطلاحات ادیان، آنکه ابوبکر، عُمَر، عثمان و امام علی را به ترتیب جانشین بر حق پیغمبر میداند؛ اهل سنت.
- صفت پیرو سنت پیغمبر، بزرگترین گروه مسلمانان جهان.
- صفت پیروان مذاهب چهارگانهی اهلسنت و جماعت یعنی: حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی.
- صفت معتقدین به خلافت بلافصل حضرت ابوبکر صدیق، عُمَر فاروق، عثمان بن عفوان، و علیبنابیطالب بعد از پیامبر اکرم.
- صفت آهن، ریم آهن.
- صفت واژه سنی /seni / افزار جنگ باشد ( به سلاح گویند گرفته شده از واژه اوستایی سَنت/ سِنت/ snata= زنش می باشد و آن افزار جنگی وساز برگ باشد (زین افزار) و در گزارش پهلوی زِند/zened گفته شده است و در هرمزد یشت سنه = آهن و پولاد پنداشته شده است. منبع. فرهنگ پاشنگ
- صفت حتماً. بر اساس اطلاعات شما و با گسترش منابع معتبر کتابی، میتوان ریشهشناسی و معنای واژهی «سنی» /seni/ را به شکل جامعتر و مستند ارائه کرد: --- ریشه و معنای واژه «سنی» /seni/ ۱. اوستایی در اوستا، واژههایی مانند snata / šnata وجود دارد که در برخی منابع به معنای ابزار، زین اسب، یا پوشش اسب آمدهاند. همچنین در متون دینی اوستایی و یشتها، این واژهها در زمینهی فلزات سخت، آهن و ابزار جنگی کاربرد دارند. منابع: Darmesteter, A., The Zend-Avesta, Paris, 1880. Bartholomae, C., Altiranisches Wörterbuch, Leipzig, 1904. Gray, L., A Vocabularium of the Avestan Language, London, 1910. --- ۲. زبان پهلوی در متون پهلوی، واژهای به شکل zened / zend یافت میشود. معنای این واژه نیز به ابزار، افزار جنگ و تجهیزاتی که با زین و اسب مرتبط است برمیگردد. منابع: West, E.W., Pahlavi Texts, London, 1896–1903. MacKen…
*اوستایی و پهلوی