شیدا

زبان مبدأ: فارسی

  1. صفت شیفته.
  2. صفت دیوانه.
  3. صفت آشفته از عش
  4. صفت 🌿 واژه‌ی «شیدا» (به‌صورت کهن‌تر: شِیدا / شِیدَه) ریشه‌ای کهن در زبان‌های ایرانی دارد و از فارسی میانه (پهلوی) و در نهایت از اوستایی و سانسکریت آمده است. بیایید ریشه‌شناسی آن را دقیق‌تر ببینیم 👇 --- 🔹 ریشه‌شناسی واژه «شیدا» زبان واژه معنا فارسی نو شیدا عاشق، دل‌باخته، شیفته، مجنون فارسی میانه (پهلوی) šēdāg / šīdāg روشن، درخشان، واله، شیفته اوستایی xᵛaēta- (خْوِئِتَ) درخشان، تابان، نورانی سانسکریت śita / śeṭa درخشان، سفید، روشن --- 🔸 تحول معنایی در آغاز، ریشه‌ی واژه از معنای «درخشان و تابان» می‌آید — از همان ریشه که در واژه‌ی شید = خورشید، نور، روشنایی دیده می‌شود. در گذر زمان، این معنای نورانی و ظاهری به حوزه‌ی احساس و عاطفه منتقل شد؛ چنان‌که نور عشق دل را می‌افروزد، «شیدا» در فارسی به معنای دل‌افروخته، واله و عاشق درآمد. 🌞❤️ --- 🔸 نتیجه > واژه‌ی «شیدا» ریشه‌ای کهن و ایرانی دارد که از ساخت‌…
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}