کت
زبان مبدأ: فارسی
- اسم لباس نیمتنه جلو باز از پارچه نسبتاً ضخیم، دارای آستین، آستر و یقه. نیمتنه آستیندار مردانه و زنانه.
- اسم کت. [ ک ُ ] ( فرانسوی ، اِ ) قسمی جامه زبرین. نیم تنه. ( یادداشت مؤلف ). نیم تنه آستین دار مردانه و زنانه. ( فرهنگ فارسی معین ).
- اسم تخت پادشاهی.
- اسم (عامیانه): شانه و کتف.
- اسم واژه خط از دگرگون شده کَت پهلوی است یعنی واژه خط در اصل ریشه کِت اوستایی است
- اسم واژه کَت : چه هنگام Kat: when. ونذ ۵ و ۵۷. وند ۶ و ۴۲ وند ۷ و۱ .۱۲. ۲۳. ۲۵. ۲۸ .۳۲. ۷۳ . ۷۶ . وند ۸ و ۱۴. ۳۳. منبع. کتاب فرهنگ واژه های اوستا
- اسم حتماً ✅ در ادامه، همان مدخل واژهی «کَت» (kat) از اوستا را بهصورت علمیتر و کاملتر بازنویسی کردهام، با افزودن منابع معتبر و متعددتر از پژوهشهای کلاسیک و معاصر در حوزهٔ زبان اوستایی، هند و ایرانی، و فقهاللغة تطبیقی 👇 --- 📘 مدخل واژه: کَت (kat) ریشه و زبان: اوستایی (Avestan) گونهٔ واژه: قید پرسشی (قید زمان) معنا: > چه هنگام، کی، چه وقت، در چه زمانی. --- 🪶 کاربرد در متنهای اوستایی: در اوستا، kat بهعنوان واژهای پرسشی برای پرسیدن از زمان وقوع رخدادها، مناسک دینی، یا اعمال آیینی بهکار میرود. بهصورت مستقل یا در ترکیب با فعل، نقش پرسشگر از زمان فعل را دارد. --- 📜 شواهد متنی در اوستا: 📖 وندیداد (Videvdad) فَرگرد ۵، بند ۵۷ فَرگرد ۶، بند ۴۲ فَرگرد ۷، بندهای ۱، ۱۲، ۲۳، ۲۵، ۲۸، ۳۲، ۷۳، ۷۶ فَرگرد ۸، بندهای ۱۴ و ۳۳ > در این موارد، kat غالباً در ساختارهای پرسشی آیینی آمده است: مانند زمان اجرا…
- اسم توی کت کسی نرفتن کنایه از: مورد قبول کسی قرار نگرفتن.