علفه
زبان مبدأ: فارسی
- علفة
- اسم آن چه که ستور آن را بخورد، گیاه.
- اسم آن چه پادشاهان برای پذیرایی سفرا و لوازم نگاه - داشت ایشان و ملازمان و اتباع و دواب ایشان به مصرف رسانند.
- اسم مالیاتی که برای تهیة خوراک عمال حکومت وصول میشد (تیموریان و صفویان)
* عربی # علفة