آواز

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم هر نوع صدایی که دارای آهمگ باشد؛ صدای آهنگین. نغمه، سرود، اهنگ.
  2. اسم (موسیقی ایرانی): صدایی آهنگین معمولاً در قالب یکی از دستگاههای موسیقی سنتی، که از حنجره انسان بیرون می‌آید و معمولاً با کلام همراه است. هر یک از دستگاه‌های موسیقی و گوشه‌های آن.
  3. اسم آواز ممکن است در زبان معیار باستان به صورت آ - واز قابل تجزیه است و به نظر می‌رسد اینک به شکل اهواز محفوظ است، خصوصیت مردمانی که پس از صید هر روزه، بساط رقص و شادی در دنیای کهن و دنیای امروز لب شط برپا می‌دارند.
فرهنگ‌نامه فرم نو
{{ err }}

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}