قرون

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم جِ قرن.
  2. اسم واژه‌ی «قرون» در فارسی به معنی «عصر، دوره، نسل» است و طبق منابع زبان‌شناسی، از ریشه‌های باستانی ایرانی و هندواروپایی می‌آید: --- ریشه‌شناسی واژه «قرون» واژه‌ی «قرون» در زبان فارسی به معنای «عصر، دوره، نسل» به کار می‌رود و ریشه‌ی آن به زبان‌های باستانی ایرانی و هندواروپایی بازمی‌گردد. 1. اوستایی و پهلوی: در اوستایی و پهلوی واژه‌ای مانند «karna» وجود دارد که به معنی «شاخ، بخش، یا قسمت زمانی» به کار می‌رفته است (نورائی، ۱۳۸۳؛ پورداود، ۱۳۷۰؛ Geldner, 1896). برخی پژوهشگران معتقدند که این واژه در ابتدا برای اشاره به بخش یا شاخه‌ای از زمان یا سلسله‌ای از نسل‌ها استفاده می‌شده است. 2. سانسکریت: در زبان سانسکریت واژه‌ای با ریشه هندواروپایی وجود دارد که معنای «بخش، تقسیم، یا دوره زمانی» را می‌رساند (سروش، ۱۳۷۵؛ Macdonell, 1929). این همخوانی نشان می‌دهد که مفهوم «بخش‌بندی زمان» در زبان‌های باستانی هن…

* اوستایی و پهلوی

{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}