ققنوس

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم مرغی است افسانه‌ای که منقارش سوراخ‌های فراوان دارد و آوازهای عجیب درمی‌آورد. هزار سال عمر می‌کند و چون مرگش فرا رسد هیزم بسیار جمع می‌کند و بر بالای آن می‌نشیند و آن قدر بال می‌زند تا هیزم آتش بگیرد و بسوزد و از خاکسترش ققنوس جدیدی به وجود می‌آید. ققنس.
  2. اسم واژه‌ی «ققنوس» ریشه‌ای پیچیده و چندلایه دارد که به چند زبان باستانی ارتباط پیدا می‌کند: اوستایی، پهلوی، و سانسکریت. بیایید مرحله‌به‌مرحله بررسی کنیم: --- ققنوس: ریشه‌شناسی و اسطوره ۱. در سانسکریت śyena (श्‍येन) = عقاب، باز شکارگر. در ریگ‌ودا پرنده‌ای آسمانی است که گاه حامل «سوما» معرفی می‌شود. suparṇa (सुपर्ण) = «خوب‌بال»، «بال‌دار نیرومند»، گاهی برای موجودات اسطوره‌ای آسمانی به‌کار می‌رود. پژوهشگران ریشه‌ی کهن‌تر اسطوره‌ی «ققنوس» را به این حوزه هندوایرانی پیوند می‌دهند. --- ۲. در اوستایی saēna (سَئنَه): پرنده‌ی افسانه‌ای بزرگ، گاهی هم‌ریشه با سانسکریت śyena. در یشت ۱۲ (زامیادیشت) از «درختِ سئن‌مورو» سخن رفته که پرنده‌ی Saēna روی آن آشیان دارد. نماد نیرو و تجدید حیات است. اصطلاحاتی مانند vīsrā / vīsrana نیز به پرندگان عظیم و رازآمیز اشاره دارند. --- ۳. در پهلوی kaqnuš / kaghnuš: واژه‌ای وا…

*اوستایی و پهلوی

{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}