لباس
زبان مبدأ: فارسی
- اسم پوشاک، رخت، جامه. ؛~ بعد از عید کنایه از: چیز خوبی که چون دیرتر از وقت مناسب به دست آید دیگر به درد نخورد.
- اسم لِباس واژه ای ایرانی که دَر اَسل " کَلباس " بوده که به گونه ای پارچه گُفته میشُده که واتِ " کاف " آن اُفتاده اَست . دَر زَبانِ اَرَبی اَز آن ریشه یِ سه تاییِ لَبَسَ بَرساخته وَ واژه هایِ دیگَری اَز آن بَرگِرِفته اَند مانَندِ : مُلَبَس ، اَلبَسه ، . . . . هَمریشه با : اِنگِلیسی : cloth , clithes آلمانی : Kleid پارسی : کَلباس = kalbaas