شود
زبان مبدأ: فارسی
- ریشهشناسی واژهٔ «شُود / شَوَد / شوِد / شوید» ۱) اوستایی صورت اوستایی واژه: suua- / sūva- به معنی گیاه معطر (همریشهٔ شوید در فارسی). ۲) پهلوی در پارسی میانه (Pahlavi): šōd / šōδ / šūt به معنی گیاه شوید. ۳) فارسی نو صورت فارسی: شُود → شوِد → شوید تطوّر کاملاً منطبق با تغییر واکهها و همخوانها از پهلوی به فارسی نو است. ۴) همریشههای سانسکریت suvā śatapúṣpa (گیاهان چتری همانند شوید) ۵) صورت معرَّب در عربی شبث سبت سبط این صورتها در کتابهای لغت عربی بهطور صریح «فارسیالاصل» دانسته شدهاند. ۶) معنای کهن دیگر («مورچهٔ کوچک») این معنی احتمالاً ریشهٔ جداگانه دارد و با ریشهٔ گیاهیِ شود/شوید یکسان نیست. --- منابع معتبر کتابی (یکجا و طبقهبندیشده) (تماماً کتابهای معتبر دانشگاهی و کلاسیک در حوزهٔ زبانهای ایرانی، هندواروپایی و فرهنگهای فارسی/عربی) --- الف) منابع اوستایی و ایران باستان 1. Bart…