خدا
زبان مبدأ: فارسی
- اسم (ادیان): هستی برتر و آفریننده و گرداننده توانای جهان؛ خداوند، الله. جمع: خدایان.
- اسم ایزد بزرگ، بغ، آفریننده جهان، مالک،، صاحب، بزرگ، آقا، سرور، خودکفا.
- اسم از دیسه آغازین , از , با هر دو بار معنای مذهبی و غیردینی بوده است. در خط پهلوی کتابی از ایدوگرام استفاده میشده است (, که آن نیز «سرور» معنا میشود), این واژه برگرفته از (در معنا به چم ، «وابسته نبودن به هیچ چیز و هیچ کس»است). اصطلاح وابسته سنسکریتی, با بار معنایی همانا و مشابه است. همریشه با و .