ناموس
زبان مبدأ: فارسی
- اسم آبرو، نیک نامی.
- اسم قانون و شریعت الهی.
- اسم عصمت، شرف.
- اسم ریشهشناسی واژه «ناموس» در اوستایی، پهلوی و سانسکریت آماده کنم که بهصورت تخصصی و غیر از لغتنامههای دهخدا، معین و عمید باشد. این منابع هم شامل متون اصلی و هم تحلیلهای ریشهشناسی هستند. --- 🧬 ریشهشناسی واژه «ناموس» 1. اوستایی: ریشهی واژهی nāma در اوستایی به معنای «نام»، «شهرت»، «حرمت» و «شرافت» است و در متون اوستایی بهخصوص در زمینهی اخلاق و فضایل اجتماعی کاربرد دارد. 2. پهلوی: در پهلوی میتوان به واژههای nāmag و nāma برخورد کرد که به معنای «نام»، «شهرت» و گاهی «نامه» هستند. این واژهها با مفاهیم هویت و شرافت فردی ارتباط دارند. 3. سانسکریت: در سانسکریت، nāma به معنای «نام» و «شهرت» است و کاربرد آن در متون هندی و ودایی به هویت و حرمت فردی و اجتماعی اشاره دارد. --- 📚 منابع معتبر کتابی ۱. منابع اوستایی 1. Christian Bartholomae, Altiranisches Wörterbuch, 1904 فرهنگ لغت کامل اوستایی و فا…
- اسم نوامیس.
* اوستایی و پهلوی