کوره

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم در فارسی به معنی راه، راه باریک و ناهموار.
  2. اسم ده کم جمعیت که چندان آبادی نداشته باشد.
  3. اسم بخش، قسمتی از مملکت. خره و خوره هم گفته می‌شود.
  4. اسم آتشدان، تنور، اجاق سرپوشیده. ؛از ~ دررفتن کنایه از: سخت خشمگین شدن.
  5. اسم کورَه در گویش لری به معنی کورِه.
  6. اسم کوره‌کردن: سوختن (نه سوزاندن) مثلاً کوره‌کردن دل (سوختن دل) در یک بیت از سرود دایه‌دایه← دلت سیم کورَه نکرد مِه مرد جنگِم/ عاشق گلوله و ناله تفنگِم
فرهنگ‌نامه فرم نو
{{ err }}

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}