هتک

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم دریدن. هتک‌ستر. از بین بردن، نابود کردن.
  2. اسم پرده‌دری، رسوایی.
  3. اسم سوت، صفیر.
  4. اسم کون، معقد. از فارسی گویشی تهران، از فارسی میانه هخت «ران، سرین، کفل»
  5. اسم هتک کسی پاره شدن: کونش پاره و دریده شدن. دچار کارهای طاقت فرسا شدن وی.
  6. اسم هتک کسی را پاره کردن: الف- کون را دریدن. ب- از وی کارهای طاقت فرسا کشیدن.
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}