هول
زبان مبدأ: فارسی
- اسم هراس، ترس، بیم.
- اسم (عامیانه): کسی را ناگهان به جلو پرت کردن.
- اسم ✨ ریشهشناسی «هول» در اوستایی، پهلوی و سنسکریت (با منابع معتبر کتابی) --- ۱. «هول» در اوستایی 📜 در اوستایی صورت haurva- / hauruuå- با معنای «ترس، بیم، اضطراب» ثبت شده است. این مدخل در معتبرترین منابع اوستاشناسی آمده و از نظر واجی بهسادگی به پهلوی hōl و فارسی «هول» میرسد. معنا: ترس، هراس 😨 فرم: haurva- / hauruuå- --- ۲. «هول» در پهلوی 🕯️ در پهلوی صورت hōl (گاهی hōly) با معنای «ترس، خوف، هراس» کاملاً تثبیتشده است و در متون مانوی نیز دیده میشود. معنا: ترس، هراس 😰 فرم: hōl --- ۳. سنسکریت 🇮🇳📚 واژهای که برخی آن را همریشه با «هول» دانستهاند (bhūla / bhūlaḥ) در تمام فرهنگهای معتبر سنسکریت به معنای «اشتباهکرده، گمشده، پریشان» است و هیچ پیوند معنایی یا واجی با ترس ندارد. ❌ بنابراین همریشگی سنسکریتی کاملاً مردود است. ✔️ «هول» واژهای اصیل ایرانی است. --- 🔍 جمعبندی علمی مسیر تحول واژه: 📜 ا…
- قید دستپاچه.
*اوستایی و پهلوی