هون
زبان مبدأ: فارسی
/ haona/
- اسم خواری، رسوایی.
- اسم بررسی مرحلهبهمرحلهی ریشهشناسی واژهی هون (hōn / hawn) همراه با منابع معتبر اوستایی، پهلوی و سانسکریت ارائه میکنم. --- ۱. شواهد در متون فارسی و فرهنگها برهان قاطع: «هون، زمین شیار کرده و کلوخزار را گویند. زراعتی را نیز گویند که سنگ و کلوخ بسیار داشته باشد.» جهانگیری: ضبط «ha.van» با فتح اوّل و ثانی. تعبیر: «گل هون» = خاک کلوخزار. > بنابراین، در فارسی میانه و متون کلاسیک، واژه عمدتاً به معنای زمین سخت، سنگلاخ، کلوخزار است. --- ۲. اوستایی و پهلوی اوستایی: واژهای به شکل haona- / haona/ وجود دارد که به معنای «سنگ، کلوخ، سختی» آمده است. منابع: Bartholomae, E. Altiranisches Wörterbuch, 1904. Kent, R. G. Old Persian: Grammar, Texts, Lexicon, 1953. پهلوی: صورت hōn ادامهی همین ریشه است و معنای «زمین سخت و کلوخدار» دارد. منابع: MacKenzie, D. N. A Concise Pahlavi Dictionary, 1971. Macedoni…
- اسم زمین کلوخ وار شیار کرده.
* اوستایی و پهلوی