وا

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم : برای تأکید یا برای دادن معنی «دوباره» و «باز» به سر افعال می‌آید. با. ابا.
  2. اسم برای دادن معنیِ «ضد» و‌ «خلاف» بر سر فعل و اسم مصدر می‌آید.
  3. اسم : گشاده، باز.
  4. اسم وای؛ کلمه‌ای که به هنگام شدت مرض و احساس درد و رنج گویند.
  5. اسم در موقع تأسف خوردن استعمال شود.
  6. اسم در مورد تعجب به کار رود (بیشتر در تداول خانم‌ها)
  7. پیشوند پیش از فعل آید به معنای ذیل: الف - به معنی «باز» تجدید و دوبارگی را رساند: وا آمدن. ب - به معنی «باز»، «گشاده» و مانند آن: واکردن. ج - به معنی «به» به جهت تاکید: وا ایستادن، واشدن.
  8. پسوند به آخر اسم پیوندد دال بر نگهبانی و حفاظت: پیشوا.
  9. حرف به معنی «با» معیت را رساند: گویند ما وا شماییم
  10. اسم واژه پیشوندِ کارواژه یِ "وا " در زبانِ پارسی : (نقشِ کارکردی پیشوندِ " وا " مطابق با پیشوندِ ab در زبانهای اروپایی بویژه آلمانی است بمانندِ ( abbildung /وانگاشت ) ولی در جاهایی نیز مطابق با پیشوندِ re در زبانهای اروپایی نیز درنظر گرفته می شود بمانندِ reaction /واکنش).
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}