وات
زبان مبدأ: فارسی
- اسم وات. [ ت َ ] ( اِخ ) در اصطلاح اوستائی ، فرشته باد. در اوستا معمولا به معنی باد و گاهی اسم خاص «ایزدباد» میباشد. روز 22 ماه در محافظت این ایزد است در بندهشن واترنگبوی ( بادرنگبوی ) گیاه مخصوص ایزدباد نامیده شده است. ( از یشت ها ترجمه پورداود ج 2 ص 136 ). منبع. لغت نامه دهخدا
- اسم تحلیل دقیق و ریشهشناسی واژه «وات» با تمرکز بر اوستایی، پهلوی و سانسکریت و منابع معتبر به شرح زیر ارائه میشود: --- ۱. واژه «وات» در اوستایی واژه: vāta (وَت) معنا: باد، ایزد باد در متون دینی اوستایی، به ویژه یشتها (Yashts)، vāta به عنوان ایزد باد مورد ستایش قرار گرفته است. در «بندهشن»، روز بیست و دوم هر ماه تحت حفاظت ایزد باد (Vāta) قرار دارد و گیاه مخصوص این ایزد نیز نامگذاری شده است. vāta در اوستایی همان معنای باد و جریان هوا را دارد و اغلب به عنوان عنصر طبیعی و نیروئی خدایی مطرح میشود. --- ۲. واژه «وات» در پهلوی واژه: wād / wāt معنا: باد، ایزد باد در متون پهلوی مانند «بندهشن» و «زادسپرم»، این واژه به همان شکل اوستایی حفظ شده است. پهلوی با حفظ معنای اصلی، واژه را با اندکی تغییر واجی منتقل کرده است. ایزد باد در پهلوی نیز جایگاه مشابهی دارد و در مناسک دینی و ستایشها حضور دارد. --- ۳. و…
- اسم کلمه، سخن.
- اسم پوستین.
* اوستایی و پهلوی