جغله
زبان مبدأ: فارسی
- بچهٔ خرد به سن و قد؛ کودک کوچک اندام و کم سن.
- تکه، خرده. ؛ ~ سنگ: سنگریزه.
- بررسی واژهی «جُغله» در زبان فارسی و ریشههای تاریخی آن واژهی «جُغله» در فارسی امروز کمتر رایج است، اما ریشهها و کاربردهای تاریخی آن در متون اوستایی و پهلوی قابل پیگیری است. در ادامه، به بررسی این واژه در این دو زبان میپردازیم: --- ۱. اوستایی در زبان اوستایی، واژههایی با ریشهی «jag-» یا «jagha-» یافت میشوند که معنای «سنگ» یا «سختی» را منتقل میکنند. این ریشهها معمولاً در ترکیب با اشاره به مواد طبیعی یا سخت به کار رفتهاند. برای نمونه، برخی منابع اوستایی واژهی «آسمَن» (Asman) را به معنای «سنگ» ثبت کردهاند که نشاندهندهی کاربرد استعاری و نمادین سنگ در ادبیات دینی اوستا است. --- ۲. پهلوی (زبان میانه) در متون پهلوی، واژههایی مانند «jagla» یا «jughla» دیده میشوند که به معنای «سنگ کوچک» یا «گل فشرده» به کار میرفتهاند. این واژهها در متون دینی، ادبی یا حکمی، گاهی بهصورت استعاری و ب…
اوستایی و پهلوی اسم # بچهٔ خرد به سن و قد؛ کودک کوچک اندام و کم سن. # تکه، خرده. ؛ ~ سنگ: سنگریزه. # بررسی واژهی «جُغله» در زبان فارسی و ریشههای تاریخی آن واژهی «جُغله» در فارسی امروز کمتر رایج است، اما ریشهها و کاربردهای تاریخی آن در متون اوستایی و پهلوی قابل پیگیری است. در ادامه، به بررسی این واژه در این دو زبان میپردازیم: --- ۱. اوستایی در زبان اوستایی، واژههایی با ریشهی «jag-» یا «jagha…