نوشآذر
زبان مبدأ: فارسی
- اسم نام یکی از فرزندان اسفندیار که هنگام زندانی وی، از او در دژ مراقبت میکرد.
- اسم آتشکده نوشآذر، نیایشگاه مشهوری در شهر بلخ بود، که در دورههای بعد نیایشگاه ادیان، بویژه در زمان کوشانیان محل پرستش بودا شد.نوبهار، نووَهار. طاق نوبهار. ناواویهارا (سنسکریت). آذرنوش، آتشکده نوشآذر.