من

زبان مبدأ: فارسی

  1. ضمیر ضمیر شخص منفصل، اول شخص مفرد.
  2. ضمیر (روان‌شناسی): یکی از سه بخش روان در نظریه روانکاوی مقابل من‌ برتر و نهاد.
  3. ضمیر از واحدهای سنتی برای وزن که مقدار آن در زمان‌ها و مکان‌های مختلف، متفاوت بوده است، اغلب برابر با سه کیلوگرم. در زبان‌های بین النهرین، اکدی و سومری این واحد بکار رفته‌است. از ریشه اولیه نا معلوم.
  4. ضمیر سوراخی وسط شاهین ترازو که زبانه ترازو را از آن بگذرانند.
  5. ضمیر ضمیر اول شخص مفرد
فرهنگ‌نامه فرم نو
{{ err }}

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}