گیلاس
زبان مبدأ: فارسی
- اسم فنجان، لیوان مخصوصاً لیوان پایه دار بلو
- اسم 🌱 پیوند «گیل» و «آس» در ساخت واژهی «گیلاس» 🍒 واژهی «گیلاس» در فارسی میتواند از ترکیب دو جزء کهن «گیل» و «آس» پدید آمده باشد: 1️⃣ گیل 🌍 «گیل» در منابع اوستایی و پهلوی به معنای زمین، خاک یا سرزمین حاصلخیز آمده است. این ریشه با جغرافیای شمال ایران و نواحی مرطوب گیلان و مازندران همخوانی دارد و نشاندهندهی پیوند زبان با محیط طبیعی است. 2️⃣ آس 🌸 «آس» در زبانهای ایرانی میانه و ریشههای هندواروپایی (مانند ās- و āsu- در سانسکریت) با مفاهیمی مانند زندگی، نیرو، باروری و میوهی زاینده پیوند دارد. در فارسی میانه و نو، پسوند یا جزء «آس» در نامهایی مانند «چغآس»، «گلآس» یا «سیبآس» در گویشهای شمال ایران به میوه یا دانه اشاره میکند. 🔗 ترکیب معنایی با توجه به این دو جزء، «گیلاس» را میتوان بهصورت ترکیبی از دو مفهوم کهن تعبیر کرد: گیل + آس → میوه یا زادهی زمین حاصلخیز یا به بیان استعاری: میوهای …
- اسم درختی است از تیره گل سرخیان که دارای گونههای مختلف
- اسم میوه اش سفت و خوشمزه و شیرین
- اسم گیلاس
* اوستایی و پهلوی و سانسکریت