توبره
زبان مبدأ: فارسی
- اسم کیسه بزرگ و گشاد که در آن کاه و جو برای چارپایان میریزند و بر سر آنها میبندند.
- اسم توبْره :در گویش گنابادی یعنی کوله پشتی ، ساک ، کیف
- اسم کیسهای که مسافران و شکارچیان ابزار کار و خوراک خود را در آن گذارند.
- اسم کیسهای بنددار که در آن کاه و جو ریزند و به گردن چارپایان بندند تا از آن بخورند.
- اسم کيسه که در آن دانه انداخته بخورد اسپان دهند و به عربي آن را مخلاة گويند و به فارسی تبره به حذف «واو» نيز آمده.
- اسم کيسه و خريطه شکارچی و کيسه بندداری که بر سر اسب و استر و خر زنند مانند توبره کاه خوری و توبره جوخوری. مخلاة.
- اسم عليقه. پلاس آخُر.
- اسم کيسه اي که کاه يا جز آن در آن کنند و خوردن را بر ستور آويزند.
- اسم کيسهای که در آن علوفه ريزند و بر سر اسبان کنند.
- اسم توبره ابزار : توبرهای که افزارهای خود چون ماله و تيشه و شاقول و تراز و ريسمان کار خود را بنايان ، و اره و رنده و مانند آن را نجاران در آن نهند. (يادداشت بخط مرحوم دهخدا)
- اسم توبره شبان (شتربان).
- اسم صفن . صفنه . که زاد و اسباب خود در وی نهند.