بادشکن
زبان مبدأ: فارسی
- صفت (پزشکی): ویژهگی دارو یا خوراکی که نفخ شکم را از بین میبَرَد.
- صفت دارویی که نفخ شکم بنشاند.
- صفت درپیوسته (باد + شکن)
- صفت دارو که نفخ معده بنشاند، که آروغ آرد و باد معده بيرون کند. بادکُش . محلل رياح . کاسرالرياح.
- صفت تمام دانههای چتريان بواسطه اسانسهای خود بهعنوان بادشکن بکار ميروند. (گياه شناسی گل گلاب ص 234)
- صفت زيره شکن است .
- صفت حائل ، حاجز برای باد: کوهها بادشکن باشند.