بور

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم اصطلاحی چهار یا پنج هزار ساله و پیشوند برخی پادشاهان نظیر بورسوئن.
  2. اسم در گویش بهاری به معنی پیچاندن، چرخاندن و تاب دادن نخ، ریسمان و امثال آن.
  3. اسم بَوَرْ :(bawar) در گویش گنابادی یعنی باور کردن ، باور ، اعتماد ، قبول ، پذیرفتن
  4. اسم یک عنصر شیمیایی‌ با عدد اتمی‌ ۵
  5. اسم سرخ کم‌رنگ.
  6. اسم اسب سرخ.
  7. اسم کس که از عهده انجام کار برنیامده و شرمنده شده باشد.
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}