ابریز
زبان مبدأ: فارسی
- صفت خالص و ناب (زر). زر بیغش.
- صفت ابریز ممکن است در زبان معیار باستان به سه بخش اَ - بَر - اِیز قابل تجزیه باشد؛ که به معنی اثر یا ردی بوده است.
- صفت ابریز اگر به دو بخش اِبر - اِیز قابل تجزیه باشد مفهوم دیگری به معنی رد یا اثر اِبر شاید هم ابراهیم باشد.