اتاوة
زبان مبدأ: فارسی
- اسم گاهی برخی واژههای عربی بهتر از واژههای فارسی کهنه بودن واژه را نشان میدهند و این حاکی از سیطره زبان معیار باستان بر جهان باستان است.
- اسم اتاوة ممکن است به دو بخش اَتاو - عت قابل تجزیه باشد؛ که مفهوم کلی از آن انسانی احتمالاً بخشنده یا گیرنده بخشش مانند خراجستان بوده است.