احترام

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم رفتار و گفتاری که نشان‌دهنده بزرگداشت و اهمیت دادن به کسی یا چیزی است. محترم بودن، حرمت داشتن یا حرمت گذاشتن، بزرگ داشتن.
  2. اسم حرمت، بزرگداشت.
  3. اسم احترام ممکن است در زبان معیار باستان به صورت اَح - تِر - آم قابل تجزیه باشد؛ و اشاره به جنس مؤنث سفیدی از اهالی تروآ (اروپا) بوده است.
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}