احداث

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم ایجاد، تأسیس، بنیان.
  2. اسم (قدیم): بوجود آوردن چیزی تازه، نو پدید آوردن.
  3. اسم (فلسفه): ایجاد اشیا از سوی خداوند پس از آنکه ماده و زمان خلق شده باشد.
  4. اسم حادثه‌ها.‌ جوانان. بدعت‌های ناروا. چیزهایی که موجب باطل شدن طهارت و وضو می‌شود؛ پلیدی‌ها. جمع حدث.
  5. اسم چیزی نو به وجود آوردن، ساختن و برقرار کردن.
  6. اسم نوعی حقوق دیوانی (در عهد صفویه)
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}