احدیت
زبان مبدأ: فارسی
- اسم یگانگی، یکتایی، یکتایی خدا. خداوند. مقام الوهیت. احدیة.
- اسم (تصوف): بلندترین مرتبه ذات خداوند که کثرت در آن راه ندارد.
- اسم احدیت ممکن است در زبان معیار باستان بصورت اَح - دِیِت قابل تجزیه باشد؛ که مفهومی مانند «چراگفته» «نهیگفته» و مانند آنها داشته است. این اصطلاح اغلب برای برگرداندن گله بُز و گوسفند یا گاو بکار می رفته است.