شوشتری
زبان مبدأ: فارسی
- صفت از مردم شوشتر.
- صفت لهجه مردم شوشتر.
- صفت تهیهشده در شوشتر.
- اسم [قدیمی] نوعی پارچه یا فرش که در شوشتر بافته میشد: ◻︎ نگر ز سنگ چه مایه بِه است گوهر سرخ / ز خستوانه چه مایه بِه است شوشتری (معروفی: شاعران بیدیوان: ۱۴۴).
- اسم (موسیقی) گوشهای در دستگاه همایون.