شبانکاره

زبان مبدأ: فارسی

  1. صفت (قدیم): کسی که به شغل شبانی اشتغال داشته باشد. چوپان.
  2. صفت ملوک شبانکاره، سلسله‌ای که از سال ۴۴۸ تا سال ۷۵۶ هجری قمری، از ملوک ایران بشمار می‌رفتند.
  3. صفت ایل شبانکاره (غرب)، تیره‌ای از تیرهٔ گوران در کردستان و کرمانشاه.
  4. صفت ایل شبانکاره ماهیدشت یکی از ایل‌های کُرد در منطقه ماهیدشت و سرفیروزآباد کرمانشاه است
  5. صفت ایل شبانکاره (فارس)، از طوایف ساکن استان فارس
  6. صفت بخش شبانکاره، در شهرستان دشتستان استان بوشهر در جنوب کشور ایران.
  7. صفت شبان‌کاره (روانسر) روستایی در دهستان قوری قلعه بخش شاهو شهرستان روانسر استان کرمانشاه
  8. صفت شبان‌کاره (مشهد) روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی.
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}