بخت آفرید
زبان مبدأ: فارسی
- بَ
- بُ اِخ
- اسم نام پسر ایرانی
- اسم نام دختر ایرانی
- اسم لغت نامه دهخدا : بخت آفرید،{بُ}(اِخ) یکی از مفسرین اوستا در عهد ساسانیان.
- صفت خوشبخت آفریده شده.
- صفت آفریده بخت و اقبال.
- صفت خوش شانس، خوش اقبال، کامران، کامروا، نیک اقبال، نیک اختر، بخت آور، خوش طالع، نیک بخت، نکوبخت.
- اسم بخت آفرید نام یکی از موبدان (موبد در آئین زرتشت به فرد روحانی اطلاق میشود) دربار خسرو انوشیروان(پسر سوم قباد یکم شاهنشاه ساسانی) بود.