سکا

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم هخامنشیان به تمام قبایل صحراگرد سکا می‌گفتند و تفکیکی از لحاظ منشاء قومی، فرهنگی و اعتقادی برای آنها قائل نبودند. اما حداقل چهار گروه قبیله‌ای صحراگرد با فرهنگ و مدنیت مجزا در آن دوران وجود داشت. کیمریان، اسکیت‌ها، اسکیت‌های اشکودا و ماساگت‌ها یا همان ماساژت‌ها.
  2. اسم سُک به معنی کندن یا چاله انداختن زمین است ویژگیی که صحرانشینان هنگام اقامت موقت در جایی از خود بروز می‌دادند یعنی چاله ایجاد کردن برای تیرک چادرها در زمین. این عمل آنها از دید ساکن‌نشینان یک خصوصیت ویژه بود که به آنها لقب ««سُک» یا همان بکَن را دادند.

* اوستایی و پهلوی

{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}