تئوفور

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم این اصطلاح نام لیست یا فهرستی است در تمدن‌های میان‌رودان اسامی خدایان در او درج شده‌بود.
  2. اسم در گویش بهاری موقعی ادا می‌گردد به کسی بگی تف‌کن. در گذشته اگر کودکی زمین می‌خورد و می‌خواست گریه کند مادرش می‌گفت:
  3. اسم تئوفور یِرهَ بَیگ ائولدین.
  4. اسم تف‌کن زمین بزرگ شدی.
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}