هوری

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم جمع هوریان، تیره‌ای از مردم ایران باستان که به زیبایی شهره بودند
  2. اسم پژوهشی دقیق و متمرکز بر واژهٔ «هوری» آماده می‌کنم، با تأکید بر ریشه‌های فارسی، اوستایی، پهلوی و سانسکریت، و تنها منابع معتبر کتابی آورده می‌شود. همه‌چیز ساختارمند و تحلیلی خواهد بود. --- 🔆 بررسی زبان‌شناختی و ریشه‌شناسی واژهٔ «هوری» ۱. «هوری» در فارسی در فارسی، «هوری» به موجودات افسانه‌ای زنانه و زیبا در اساطیر و ادبیات اسلامی و پیش‌اسلامی اطلاق می‌شود، اما ریشهٔ واژه به نظر پژوهشگران ایرانی‌شناس و زبان‌شناس، برگرفته از واژهٔ اوستایی «هور» (Hvar) به معنی خورشید و نور و روشنی است. صورت «هوری» از ترکیب «هور + ی» به معنای «وابسته به هور / متعلق به نور» یا «مخلوق نورانی» گرفته شده است. در متون پهلوی و اوستایی، «خور / هور» اغلب به ایزد خورشید و نور نسبت داده می‌شود و شخصیت‌های افسانه‌ای زنانه با زیبایی متعالی به آن نسبت داده شده‌اند. --- ۲. ریشه اوستایی و پهلوی اوستایی: واژه: 𐬵𐬎𐬀𐬭‎ (hvar) معنا:…

اوستایی و پهلوی

{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}