یاش

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم از دونیاش تجزیه شده ولی در گویش بهاری اصطلاح مستقلی است.
  2. اسم یاش مفهوم دو جانبه دارد که با جمله تفهیم می‌شود نخست به معنی خیس است و دیگر به معنی سن یا سن و سال است.
  3. اسم ( یاش ) به چمِ ( سال ) برگرفته از واژه اوستاییِ ( یارِ ) می باشد. در زبان اوستایی سال به دیسه یِ ( یارِ ) و در زبان پهلوی به دیسه یِ ( سال ) بوده است. واژه ( یائیری ) در زبان اوستایی به چمِ ( موسم، موسمی ) بوده که واژه ( year ) نیز از آن گرفته شده است. میان واژه ( یارِ ) در زبان اوستایی و واژه ( سال ) دگرگونیِ آوایی ( ر/ل ) رخ داده است. چنانکه در رویه های 1172، 1173 و 1177 از نبیگِ ( فرهنگ واژه های اوستا ) آمده است:
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}