ثانوی

زبان مبدأ: فارسی

  1. صفت دوّم، دوّمین. موضوعی که در دوره ابتدایی می‌آید گفته میشود.
  2. صفت واژه‌ای عربی است که در پارسی هم کاربرد دارد. این واژه به معنی «دوّمی، دوّمین، فرعی، بعدی و سپسین» است و به مرحله یا موضوعی
  3. صفت ثانوی از افزودن «یای نسبت» به واژه ثانی (دو) ساخته شده است.
  4. صفت در افغانستان به آموزش دوره نظری در دبیرستانها، دوره ثانوی گفته می‌شود.رده:عربی
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}