آتِل
زبان مبدأ: فارسی
- اسم مترادف مضارع پریدن در فارسی، بپر.
- اسم مترادف «ایل اسبداران» یا «ایل سوارکاران» در فارسی.
- اسم آتل ممکن است در زبان معیار باستان بصورت آت - ائل قابل تجزیه باشد و معنی آن همان دو مورد گویش بهاری بوده که در ساختار جمله تفکیک میشوند.