آمین
زبان مبدأ: فارسی
- برآورده ساز؛ مستجاب کُن؛ چنین باد. تکیهٔ اصلی در تلفظ این کلمه بر روی هجای نخست است.
- کلمهای است که پس از دعا گویند، به معنی برآور! بپذیر! اجابت کن!
- آمین در زبان معیار باستان به دو بخش آ - مین قابل تجزیه است؛ که مفهوم کلی از آن، اذن سوار شدن احتمالا بر مرکبی مانند اسب یا شتر کاروان بوده است.