آنین
زبان مبدأ: فارسی
- اسم (قدیم): ظرف سفالی که در آن دوغ میریختند و حرکت میدادند یا میزدند تا کَره آن جدا شود.
- اسم خُم کوچک سفالین که دوغ را در آن میریختند و آرام آرام تکان میدادند تا کره از آن جدا شود.
- اسم آنین ممکن است در زبان معیار باستان به دو کلمه آن - نین قابل تجزیه است؛ که نین با تمدن نینوا و آنوبانینی مرتبط است. نام ایزد یا ملکهای بوده است.