سورهٔ همزه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ

وای بر هر بدگوی عیبجویی،

الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ

که مالی گرد آورد و برشمردش.

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ

پندارد که مالش او را جاوید کرده،

كَلَّا لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ

ولی نه! قطعاً در آتش خردکننده فرو افکنده خواهد شد.

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ

و تو چه دانی که آن آتش خردکننده چیست؟

نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ

آتش افروخته خدا[یی‌] است.

الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ

[آتشی‌] که به دلها می‌رسد.

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ

آنان را در میان فرامی‌گیرد.

فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ

[آتشی که‌] در ستونهایی دراز است.