سورهٔ فلق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ

بگو: «پناه می‌برم به پروردگار سپیده دم،

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ

از شرّ آنچه آفریده،

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ

و از شرّ تاریکی چون فراگیرد،

وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ

و از شرّ دمندگان افسون در گره‌ها،

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

و از شرّ [هر] حسود، آنگاه که حسد ورزد.»