وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَئُوسًا
و چون به انسان نعمت ارزانی داریم، روی میگرداند و پهلو تهی میکند، و چون آسیبی به وی رسد نومید میگردد.
وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَئُوسًا
و چون به انسان نعمت ارزانی داریم، روی میگرداند و پهلو تهی میکند، و چون آسیبی به وی رسد نومید میگردد.