وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِن كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
و دو دریا یکسان نیستند: این یک، شیرین تشنگیزدا [و] نوشیدنش گواراست؛ و آن یک، شور تلخمزه است؛ و از هر یک گوشتی تازه میخورید و زیوری که آن را بر خود میپوشید بیرون میآورید؛ و کشتی را در آن، موجشکاف میبینی تا از فضل او [روزی خود را] جستجو کنید، و امید که سپاس بگزارید.