وَمَن يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا
و هر کس خطا یا گناهی مرتکب شود؛ سپس آن را به بیگناهی نسبت دهد، قطعاً بهتان و گناه آشکاری بر دوش کشیده است.
وَمَن يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا
و هر کس خطا یا گناهی مرتکب شود؛ سپس آن را به بیگناهی نسبت دهد، قطعاً بهتان و گناه آشکاری بر دوش کشیده است.