وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ
و آنها را از آن روز قریب[الوقوع] بترسان، آنگاه که جانها به گلوگاه میرسد در حالی که اندوه خود را فرو میخورند. برای ستمگران نه یاری است و نه شفاعتگری که مورد اطاعت باشد.