يَسْمَعُ آيَاتِ اللَّهِ تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
[که] آیات خدا را که بر او خوانده میشود، میشنود و باز به حال تکبر -چنانکه گویی آن را نشنیده است- سماجت میورزد. پس او را از عذابی پردرد خبر ده.