مَّنْ خَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ وَجَاءَ بِقَلْبٍ مُّنِيبٍ
آنکه در نهان از خدای بخشنده بترسد و با دلی توبهکار [باز] آید.
مَّنْ خَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ وَجَاءَ بِقَلْبٍ مُّنِيبٍ
آنکه در نهان از خدای بخشنده بترسد و با دلی توبهکار [باز] آید.