يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا
[همان بندگانی که] به نذر خود وفا میکردند، و از روزی که گزند آن فراگیرنده است میترسیدند.
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا
[همان بندگانی که] به نذر خود وفا میکردند، و از روزی که گزند آن فراگیرنده است میترسیدند.