سورهٔ ضحی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالضُّحَىٰ

سوگند به روشنایی روز،

وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ

سوگند به شب چون آرام گیرد،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ

[که‌] پروردگارت تو را وانگذاشته، و دشمن نداشته است.

وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْأُولَىٰ

و قطعاً آخرت برای تو از دنیا نیکوتر خواهد بود.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ

و بزودی پروردگارت تو را عطا خواهد داد، تا خرسند گردی.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ

مگر نه تو را یتیم یافت، پس پناه داد؟

وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ

و تو را سرگشته یافت، پس هدایت کرد؟

وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ

و تو را تنگدست یافت و بی‌نیاز گردانید؟

فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ

و اما [تو نیز به پاس نعمت ما] یتیم را میازار،

وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ

و گدا را مران،

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

و از نعمت پروردگار خویش [با مردم‌] سخن گوی.